Een wiskundig model dat variaties in chemische samenstelling langs één ruimtelijke coördinaat, meestal hoogte, als een functie van de tijd simuleert. Eendimensionale modellen worden meestal gebruikt om te onderzoeken de gevolgen van een verandering in de chemie voor de verticale verdeling van trace atmosferische bestanddelen, bijvoorbeeld, ozon, op een bepaalde breedte. De modellen zijn vrij goedkoop en makkelijk te lopen, maar vertegenwoordigen niet atmosferische meridional of zonale vervoer van atmosferische kiezers.